Motivatiebrief

Rotaryclub Gorinchem
Grote Haarsekade 8
4205 VG, Gorinchem
0183-631417
info@rotaryclubgorinchem.nl

Nelson Waakop Reijers
Straat 16
4201 AJ, Gorinchem
0183-192837
06-12345678
nelson@mail.com

Gorinchem, 21 september 2014

Betreft: naar school in het buitenland.

Geachte meneer/mevrouw,

Ik ben Nelson Waakop Reijers. Ik heb gelezen dat u met uw club de gelegenheid biedt om een jaar in het buitenland naar school te gaan. Ik ben zeer geïnteresseerd om hier aan deel te nemen, en ik zie mijzelf ook als een geschikte deelnemer. De redenen hiervoor behandel ik hieronder een voor een.
Ik kan mij goed aanpassen aan nieuwe omstandigheden en omgevingen in het buitenland. Ik ben in de vierde klas van de middelbare school op uitwisseling naar Moskou geweest, en daar zijn veel dingen anders. Maaltijden, het formaat van een woning en het openbaar vervoersysteem zijn hiervan een paar voorbeelden. Ik ontdekte al gauw dat het mij niet veel moeite kostte om me aan te passen aan deze omstandigheden, terwijl ik bij anderen zag dat dat hen moeilijker afging. Bijvoorbeeld: elke maaltijd die daar gegeten wordt, is een warme maaltijd. Ontbijt, middageten en avondeten, alles is warm. Anderen hadden hier echt een probleem mee, terwijl ik het probleem überhaupt niet inzag. Als ik een jaar in het buitenland zal verblijven, zal deze vlugge aanpassing goed van pas komen.
Ik kan ook goed zelfstandig leven en dingen regelen. Al meerdere malen heb ik met mijn zus tijdelijk het gezag gekregen over het huis van mijn oom en tante, waar wij op hun katten moesten passen. Dat hield uiteraard ook in dat we zelf moesten koken, boodschappen doen, bedenken en regelen wat we gingen doen, enzovoort. Dit ging ons beide erg makkelijk af, dus ik heb het gevoel dat dit in het buitenland ook moet kunnen. Bovendien leer ik thuis al heel veel dingen zelf te doen. Schoonmaken, koken en andere huishoudelijke taken doe ik thuis regelmatig. Ook solliciteren voor (bij)baantjes is iets wat ik altijd zelf gedaan heb, en dit is over het algemeen ook goed gegaan. Dus dit zal voor mij in het buitenland ook geen groot obstakel zijn.
Ook belangrijk: ik ben erg goed in talen. Engels is een taal waar ik al vroeg mee in aanraking ben gekomen, en uit mezelf doe ik er ook veel mee: ik lees veel Engelse boeken en kijk films vaak in het Engels, ik volg veel Engelse websites op het internet en mijn ouders zijn niet anders. Van hen heb ik op jonge leeftijd al wat Engels geleerd. Zodoende is mijn Engels zeer goed. Op school heb ik nooit veel hoeven uitvoeren voor Engels omdat ik bijna alles al wist. Bovendien heb ik nog veel andere talen gehad op school, Duits, Frans, Latijn en Grieks wel te verstaan. En ook deze talen gaan mij goed af. Talen leren over het algemeen gaat bij mij erg vloeiend. En dit is in het buitenland uiteraard belangrijk.
En dan als laatste belangrijke reden: ik maak vlot sociale contacten. Ook weer tijdens de uitwisseling in Moskou, merkte ik al gauw dat ik zeer snel ontdekte welke mensen aardig waren en met wie ik goed kon opschieten. En die mensen vonden mij ook erg aardig, ze gingen vaak liever met mij om dan hun uitwisselingsstudent. Met een aantal van hen heb ik nog steeds contact. En ook in eigen land kan ik het goed met mensen vinden. Met bijna iedereen kan ik wel een gesprek aanknopen, en daarbij ook een beetje lachen. Dit is uiteraard ook belangrijk als je in een nieuwe, onbekende omgeving terecht komt met onbekende mensen.
Ik hoop u hierbij genoeg redenen te hebben gegeven om u te overtuigen dat ik een geschikte kandidaat ben. Hopelijk hoor ik snel van u, ik verheug me erop.

Hoogachtend,
Nelson

Klachtenbrief

Nelson Waakop Reijers
Potenweg 76
0666 TD, Goidschalxoord

Goidschalxoord, 3 juni

Museum van de Twintigste Eeuw
Krententuin 24
1621 DG Hoorn

Betreft: slecht voorbereid schooluitje

Geachte heer/mevrouw,

Op 30 mei 2014 ben ik met mijn klas een uitstapje gemaakt naar uw museum. Er was toentertijd een tentoonstelling over 50 jaar reclame, wat ons allemaal interessant leek. Vooral nadat we ons wat hadden ingelezen op uw website, waar al heel veel informatie te vinden was. 
Een onderdeel van ons uitje was een inleiding tot de tentoonstelling door een deskundige van uw museum, waarvoor we €75 hebben betaald. Deze inleiding was echter niet naar wens, aangezien het eigenlijk een herhaling was van alle informatie op de website. Daar is uiteraard niks aan. Bovendien had deze deskundige de inleiding rommelig voorbereid, waardoor ons plezier in de inleiding nog verder werd verminderd. Ik vind dit zeer teleurstellend. Eigenlijk heeft u dus geld gevangen voor een presentatie van informatie die toch al voor iedereen beschikbaar is, en die ook nog eens slecht gepresenteerd is.
Voor zoiets slechts is een betaling van €75 veel te veel. Hierom eisen wij deze € 75 terug. Van dit geld doen wij liever iets wat wel goed en leuk is, wij hopen dat u hier begrip voor heeft en dit bedrag ons teruggeeft.

Met vriendelijke groet, 

Nelson.


Excuses als je witte strepen achter de tekst ziet, dit gebeurde ineens en ik kan het niet veranderen.

Oproep: vertegenwoordig onze wensen!

Hallo medeleerlingen. Ik zit nu als enige leerling van school in de medezeggenschapsraad. Terwijl dit er officieel 5 horen te zijn. Ik vraag me sterk af hoe dit komt. Ik hoor regelmatig nog allerlei klachten van leerlingen in de gangen, en ik denk ook dat de inbreng van leerlingen belangrijk is bij het maken van beslissingen. We hebben uiteraard ook een schoolleiding om deze belangrijke beslissingen te nemen, maar zij kunnen niet exact weten wat wij willen. Willen wij wel dat er steeds meer ipadklassen komen? Willen wij wel dat onze school een begaafdheidsprofielschool wordt? Voor de meeste leerlingen kan ik wel een antwoord geven: nee! Van alle ipadklassers hoor ik negatieve feedback, afleiding tijdens de les en slechte cijfers als gevolg bijvoorbeeld, en ik heb ook nog van niemand gehoord dat hij/zij enthousiast is over onze transformatie naar begaafdheidsprofielschool.
 Maar de vraag is: wat willen wij dan wel? Ook hierop kan ik weer antwoord geven. Betere ventilatie op de vijfde verdieping bijvoorbeeld, en betere muzieklessen en -instrumenten. Dit zijn dingen waar ik veel klachten over hoor! Dit zijn dingen die wij gedaan willen krijgen! En er wordt niks aan gedaan!
 Ik doe mijn best om deze zaken aan te kaarten, maar in mijn eentje kan ik weinig uitrichten. Daarom vraag ik aan jullie allemaal om mij bij te staan in mijn strijd, om de belangen van leerlingen te vertegenwoordigen en realiseren. Voel jij je aangesproken? Stuur dan een bericht naar het e-mailadres onder deze brief. Ik reken op jullie, en ik verwacht vier van jullie binnenkort te zien bij de volgende bijeenkomst van de medezeggenschapsraad!


Nelsonius@qwertyuiop.va

System Of A Down @ Ziggo Dome

System Of A Down kreeg ons down on our knees.

Op 21 augustus 2013 ben ik in het Ziggo Dome in Amsterdam naar een concert van mijn favoriete band, System Of A Down, geweest. Dat is een metal/hardrock band uit Amerika. De bandleden zelf hebben echter een Armeense afkomst. Ze bestaan sinds 1994, en ze hebben vijf albums uitgebracht. Al die albums hebben Platina status gehaald, en drie albums hebben op nummers 1 gestaan in de Billboard top 200. In 2006 is de band uit elkaar gegaan, waarna de bandleden in een aantal andere bands heeft gespeeld. In 2011 is de band weer bij elkaar gekomen en aan een tour begonnen. Dit concert was onderdeel van die tour Aangezien dit de eerste show was van de band in Nederland sinds 2005, waren de verwachtingen hoog. En deze zijn meer dan waar gemaakt.

De band had een erg goede setlist samengesteld. In totaal zijn er 23 nummers gespeeld. Het nummer waarmee het concert begon was 'Aerials', een van de bekendste nummers van de band. Het is een langzamer nummer, maar ondanks dat toch een heel stevig nummer. De stemming was dan ook meteen goed gezet. Gedurende de rest van het concert heeft de bands nog een paar van hun bekendste nummers gespeeld, zoals 'Chop Suey!' en 'B.Y.O.B.', maar ze hebben ook een aantal nummers gekozen die bijna nooit live gespeeld zijn, zoals 'X' en 'DDevil'. Wat ook erg leuk was, was dat de band ook een paar heel moeilijke nummers heeft gespeeld, 'Question!' en 'I-E-A-I-A-I-O'. Hierdoor was ook te zien wat een getalenteerde band System Of A Down is. En aangezien het de verjaardag van de zanger was, heeft iedereen in de zaal met elkaar 'Happy Birthday' gezongen. Al deze dingen zorgden ervoor dat er een leuke en gevarieerde show is gegeven.
Het geluid bij het concert is ook erg goed geregeld. Van tevoren was ik bang dat de akoestiek misschien niet goed zou zijn, omdat deze zaal redelijk nieuw is en ik aan niemand kon vragen of de akoestiek goed was. Maar deze angst bleek volledig overbodig te zijn. De akoestiek was erg goed, en het volume van zowel het geheel en de individuele instrumenten waren erg goed. Vooral bij de zanger was dit erg fijn, aangezien hij heel opmerkelijke en interessante zangtechnieken gebruikt. Die kwamen nu erg goed uit.

De rest van het publiek was ook fantastisch. Zoals al gezegd is, waren er heel veel mensen aanwezig. Een groot deel daarvan was aardig dronken. Het feit dat er meerdere mensen van het personeel met reusachtige Heineken tanks op hun rug rondliepen waaruit je met consumptiemuntjes bier kon halen, heeft hier wel aan bijgedragen. Naarmate het concert vorderde, vloog hiervan steeds meer door de lucht. Maar ondanks dat bijna iedereen teveel drank op had, was iedereen ontzettend aardig en was er een geweldige stemming onder het hele publiek. Een man (die ook redelijk veel op had) bood ons zelfs aan om een foto van ons te maken en die de volgende dag naar mij te mailen. Dit is ook gebeurd. Ik en mijn vriend hebben ons ook in een moshpit begeven, en soort draaikolk van mensen waar iedereen tegen elkaar aanbeukt. Dit klinkt misschien onprettig, maar dat viel mee. Stilstaan in zo'n moshpit is veel moeilijker en pijnlijker, en omdat er alleen met de romp geduwd werd en niet geslagen of geschopt is er helemaal niks schadelijks aan. En het is stiekem wel leuk.
De zaal zelf was ook prima in orde. Er waren veel verschillende manieren om er te komen, met de auto of een aantal openbare voertuigen, zoals de trein, bus of metro. Het binnenlaten van mensen en checken van kaartjes verliep vlot, zodat we snel plaatsen konden zoeken. Ook werden er in de zaal oordopjes verkocht, wat handig is als je ze zelf vergeet, (zoals wij). En, zoals eerder gezegd, de akoestiek is erg goed. Het enige minpunt is dat er tijdens het concert alleen bier verkocht werd, en geen andere dranken. Maar dit verslechterde de kwaliteit van de show natuurlijk niet.
Dus, al met al was het een geweldig geslaagde show. Een goede band met goede setlist, in een goede zaal en met een goed publiek. Dit zijn de dingen die je nodig hebt voor een geweldige concertervaring, en die heb ik zeker gehad!

In deze tekst is de aspectenstructuur toegepast.

Москва

Een nieuwe vriendschap in 1 week.

Van 11 t/m 19 oktober ben ik op uitwisseling naar Moskou geweest. Dat was een geweldige ervaring, ik heb veel gezien en gedaan en erg veel geleerd. Dit waren veelal leuke en interessante dingen. Maar het leukste was, dat ik een goede vriendschap heb opgebouwd met mijn uitwisselingsstudent: Eleonora. Aangezien ik dat het leukste vond, zal ik hier over schrijven.

Het contact vooraf verliep helaas stroef. Ik kreeg haar gegevens en introductiebrief pas erg laat, en ik kreeg steeds erg weinig reacties op e-mails. Toen ik aankwam in Moskou, was ik dan ook lichtelijk bezorgd of ik wel direct iets zou kunnen vinden om over te praten. En dit was ook niet direct een succes. Bij de eerste ontmoeting bleek dat Eleonora (Elya in het kort) erg verlegen was, en dat haar Engels te wensen over liet. Bij de eerste avond heb ik kennis gemaakt met haar oma, moeder en zusje, maar het gesprek dreigde al gauw stil te vallen. Ik heb me gelukkig kunnen redden door wat te praten over foto's die ik had meegenomen en wat cadeaus uit Nederland te geven.

De tweede dag was er erg veel gelegenheid om te praten. Ik heb toen in totaal zo'n 7-8 uur in de bus naast haar gezeten, naar een historisch stadje buiten Moskou genaamd Pereslavl-Zalessky, of Переславль-Залесский. Ik ben toen niet stil geweest, ik heb haar veel vragen gesteld en vooral zelf veel verteld over van alles en nog wat. Haar verlegenheid verdween toen langzaam, dus praten werd steeds makkelijker. Ook de daaropvolgende dagen heb ik zoveel mogelijk geprobeerd te praten, wat steeds beter lukte. Dat kwam omdat we elkaar steeds beter leerden kennen en elkaar erg aardig vonden, en misschien nog belangrijker, ze begon duidelijk steeds beter Engels te praten. Dit was natuurlijk leuk om te horen. 

Dat de communicatie zo goed uitgepakt is, is natuurlijk leuk, maar nog belangrijker voor mij was de vraag: zou ik haar een aardig persoon vinden?

Hierop bleek het antwoord gelukkig ja te zijn. Dit werd langzaamaan steeds duidelijker. Het eerste wat we echt met z'n tweeën hebben gedaan, buiten het programma om, was een film kijken: Iron Man. Na wat nadenken besloten we die te gaan kijken op het internet. Dit was echter nog niet gemakkelijk, want het kostte aardig wat tijd om die film ergens te vinden. En toen dat eindelijk gelukt was, viel na een half uur de laptop uit wegens oververhitting. Lekker dan. Echt een succes was dit niet, maar het stukje dat we gezien hebben viel in de smaak bij Eleonora, en we hebben hard samengewerkt om het hele zaakje aan de praat te krijgen, dus we hebben wel echt wat samengedaan, en dat vond ik leuk. 

Verder hebben we samen nog veel andere leuke dingen samen gedaan: we zijn naar het circus geweest, hebben muziek geluisterd, een grappig stripboek van Simon the Cat gekeken, nog een film gekeken, en zelfs het maken van een powerpointpresentatie was leuk. We hadden erg veel interesses gemeen, zoals muzieksmaak, humor, films, en we hebben vaak met vereende krachten haar zusje de kamer uit moeten werken. Dat alles was echt heel leuk, niks van de uitwisseling kon daar aan tippen.

En toen uiteindelijk het afscheid kwam, viel het eigenlijk wel zwaar. Ik wilde nog lang niet weg, daarvoor had ik het veel te leuk. Ik kende haar net echt goed, en ik begon me net thuis te voelen. Maar langer blijven kon toch echt niet. En dit wilde ik niet. En zij wilde niet dat ik wegging. Dus bij het afscheid waren we allebei een beetje sip, en we kunnen beide niet wachten tot de Russen naar Nederland komen.

 Dus, ik denk dat ik veilig kan zeggen dat ik een succesvolle week in Moskou heb doorgebracht, vooral dankzij mijn uitwisselaar. Ik heb veel leuke gesprekken met haar gevoerd, ik ben veel over haar te weten gekomen en het belangrijkste: we hebben samen veel plezier gemaakt. Mijn kennismaking met haar heeft er voor gezorgd dat dit een ervaring is die ik nooit zal vergeten. En daar ben ik haar dankbaar voor.

Forumreactie Nelson, 4B

In het artikel "school moet 'leuk' zijn, dus het boek is uit de gratie" door Martin Slagter, Volkskrant, 22-03-13, claimt Slagter dat het boek uit de gratie begint te raken. Hier ben ik het niet volledig mee eens, maar ik heb vooral een probleem met zijn argumentatie. Hij zegt dat dit komt door de manier waarop Nederlands wordt gegeven in het onderwijs.
Het stuk wat mij het meest onwaarschijnlijk lijkt, is het stukje waarin hij meent dat aan spellen, lezen, schrijven en grammatica geen of bijna geen aandacht wordt besteedt. Dit gebeurt wel degelijk. Ik krijg op school nog regelmatig dictees, grammatica is 2 jaar een apart vak, schrijfopdrachten worden veel gegeven en lezen word in de les veel gedaan en 12 klassiekers moeten gelezen worden. En het is er vooral niet op gericht dat het leuk moet zijn. Ik durf dit niet gebrekkig Nederlands onderwijs te noemen.
Op de basisschool is het ook niet allemaal op plezier gericht. Ik maakte het hele jaar oefeningen, met maar 1 spreekbeurt per jaar. Ook niet puur leuke, interactieve dingen.
Er wordt ook zeker niet 1 uur Nederlands per week gegeven. Bij mij staat dit gemiddeld op 3, en ik kan me niet voorstellen dat dit op alle andere scholen anders is.
Hij zegt ook dat "Jan en alleman" tegenwoordig Nederlands geeft. Dit is ook niet waar. Het gebeurt vast, dat ontken ik niet, maar het is niet zo dat het grootste deel van de docenten Nederlands geen (fatsoenlijke) opleiding gehad heeft.
Als laatste geeft hij een argument over de opvoeding van kinderen door hun ouders. Hij zegt dat ouders moeilijke aspecten van de opvoeding steeds meer achterwege laten. Met als voorbeeld: Het stimuleren van fatsoenlijk Nederlands leren lezen en schrijven. Ik vind dit onzinnig. Lezen en schrijven wordt niet achterwege gelaten, er is simpelweg minder tijd om het aan ze te leren.

National Security Agency? No security agency!

Afgelopen week is het bericht de wereld in gegaan, dat de National Security Agency (NSA) in Amerika al vele jaren een programma heeft lopen dat onder andere al onze e-mails, Facebook- en Skype-bericht opneemt. Dit in strijd met de Amerikaanse rechten en die van vele andere landen. President Obama heeft hier niks aan gedaan, wat voor velen een zware teleurstelling is. Laatst heeft ene Edward Snowden dit boven water gehaald. Bradley Manning publiceerde dit vervolgens op Wikileaks. Edward Snowden heeft naar China kunnen vluchten, maar Bradley Manning is door de regering naakt in een cel gegooid. Deze handeling is door de VN als onmenselijk en wreed bestempeld.
Ik stond helemaal versteld toen ik dit hoorde. Ik was al niet bepaald onder de indruk van Amerika, maar nou dit weer... Vooral dat Obama, die o zo geweldige president, hier niks aan deed vind ik verbazingwekkend, ook al begon deze affaire al voor hem, onder president Bush. Hij had op zijn minst wel aan de bel mogen trekken, in plaats van dat twee burgers dat moesten doen. En die zitten nu diep in de stront. Als Obama  iets  had gedaan aan de werkwijze van de NSA, was het vast wat beter gegaan dan dit.
Ik vind het ook erg opmerkelijk dat het zoveel jaar geduurd heeft voordat men hier achter kwam. Vaak gebeurt het dat programma's zoals deze na een jaartje of twee achterhaald worden, maar zo niet deze keer. Daar waren wel vijf of zes jaar voor nodig. Ik vind het knap dat  het zo lang geheim gebleven is, maar om nou te zeggen dat ik er blij mee ben ....
En tenslotte sta ik weer eens versteld van hoe erg we worden voorgelogen door  de overheid. Altijd staan in de privacyvoorwaarden van Facebook, Gmail, Skype of nog zoiets dat ze heel goed met je gegevens zullen omgaan en ze die altijd geheim zullen houden. Tot zover die belofte. Ik wordt er altijd zo moedeloos van als dit soort dingen boven water komen. Worden wij verondersteld de overheid te steunen als zij zo met onze gegevens omgaan? Wat mij betreft niet. Helaas kunnen wij hier niks aan doen.
Op één ding na dan. Zorgen dat Edward Snowden en Bradley Manning op vrije voeten komen en blijven. Door online petities te tekenen. Een van deze petities is die van Avaaz. Die is nu meer dan een miljoen keer ondertekend. Manning is nu verhuisd naar een betere cel een heeft weer kleren aan, en Snowden is nog steeds op een vrij man. Zo kunnen wij de overheid tonen dat zoveel mensen het niet met hen eens zijn. Dat wij hen een stelletje achterbakse figuren vinden. Ons laten horen.
Wat er nu met het programma gaat gebeuren, weet ik niet. Ik hoop natuurlijk dat het stopgezet gaat worden, maar dit is waarschijnlijk teveel gevraagd. Die achterbakse overheden zullen wel weer gewoon achterbaks blijven. En wat kunnen wij doen? Weer eens niets, behalve voorzichtig zijn met wat we online zetten en petities tekenen. Wees alstublieft gewaarschuwd en laat je horen.